Anonim

Gamot sa tradisyonal na Tsino

Gamot sa tradisyonal na Tsino

Gamot sa tradisyonal na Tsino

Sa gitna, ang tao Isang disenyo ng buhay Ang mga klasiko ng tradisyong medikal Ang pangunahing mga paniniwala Konsepsyon at pag-istruktura ng tao
  • Sa gitna, tao
  • Isang disenyo ng buhay
  • Ang mga klasiko ng tradisyong medikal
  • Ang mga pangunahing kaalaman
  • Konsepto at pag-istruktura ng tao

Ang mga pangunahing kaalaman

Ang mga nais lumapit sa gamot na Tsino ay dapat gumawa ng isang pagsisikap upang malaman ang mga pangunahing kaalaman, na maaaring maging kumplikado dahil ang mga ito ay dayuhan sa ating kultura, ngunit sila ang mga susi sa pag-access ng isang epektibo, magkakaugnay na sistemang medikal na namamahala sa kalusugan ng milyun-milyong tao. sa Asya at ngayon din sa Kanluran.

Ang mga unang lalaki na nag-aral ng mga likas na phenomena sa sinaunang panahon ay ang tinaguriang fangshi, "mga kalalakihan ng mga diskarte", isang pangkaraniwang apela na nagdala ng mga iskolar ng matematika, geomancy, astrolohiya at gamot: bumalangkas sila sa unang mga teoryang kosmolohiko at kahulugan ng mga batas ng kosmiko at natural na mga siklo. Salamat sa kanilang kontribusyon at sa mga iskolar ng Jixia Academy, simula sa ika-apat na siglo BC, ang progresibong paglipat mula sa isang mahiwagang relihiyosong konsepto ng katawan, ng kalusugan at sakit sa isang mas natural na batay sa konsepto ng enerhiya, mga siklo sa tao sa imahe ng mga cosmic cycle, ng mabuti o hindi magandang balanse ng mahahalagang enerhiya.

Ang mga maagang iniisip na ito ay nagbuo ng paniwala ng qi (term na isinalin sa mga wikang kanluran bilang hininga o enerhiya), isang masigasig na yunit sa walang tigil na kilusan at pagbabagong-anyo na nagbibigay buhay at bumubuo sa uniberso at lahat ng nabubuhay na nilalang, kung kaya't napagtagumpayan ang dichotomy matter / energy.

Ang katotohanang ito ay nakakabit sa isang antas ng pilosopikal sa mga unang siglo BC ay kinilala din ng mga modernong pisika: matapos ang pahayag ni Albert Einstein tungkol sa teorya ng kapamanggitan, na nagtatatag ng pagkakapantay-pantay sa pagitan ng bagay at enerhiya, tinatanggap din natin kung ano ang para sa ang sinaunang Intsik ay isang madaling maunawaan na katotohanan, iyon ay ang lahat ay enerhiya at lahat ng nangyayari sa sansinukob, tulad ng sa tao, ay depende sa mga pagbabago ng enerhiya na ito.

Ang ideogram ng salitang qi ay malinaw na nagpapahiwatig ng konseptong ito: sa ibaba, ang isang namumulaklak na butil ay nagpapahiwatig na ang enerhiya ay ginawa mula sa isang mas materyal na bahagi, na naka-link sa lupa at pagkain; sa itaas, ang tumataas na singaw ay nag-aalala ng isang bagay na mas hindi maipakikita, hindi masining.

Natagpuan ng mga sinaunang iskolar na ang qi, sa walang hanggang kilusan, nagbabago at kahalili, na nagbibigay ng pagtaas sa mga kababalaghan tulad ng araw at gabi, anino at araw, init at sipon: nagsisimula mula sa ugnayan ng pandagdag, natagpuan sa mga likas na phenomena, pagkatapos ay itinatag nila ang mga paniwala ng yin at Yang at pagkatapos ay pinag-aralan ang mga siklo na gumagabay sa mga paggalaw at pagbabago (circadian, pana-panahong mga siklo, siklo ng buhay ng tao na nagbibigay ng mga tiyak na yugto ng pagsilang, paglaki, pagkahinog. pagtanggi at kamatayan). Ang mga unang obserbasyong ito ay nagbigay ng pangunahing teorya ng kulturang Tsino, na tinawag na Yin / Yang at Limang mga yugto o paggalaw.

Kung ang mga paniwala ng yin at Yang ay isinalin sa isang pag-uuri ayon sa isang binary code ng lahat ng umiiral, ang kanilang aplikasyon sa mga siklo na phenomena, tulad ng mga panahon, ay humantong sa pagbabalangkas ng teorya ng Limang Kilusan na nagpapahintulot sa isang mas malalim na pag-aaral. ng katotohanan.

Ang Limang Kilusan ay hindi sangkap, ngunit ang mga yugto ng yin / yang siklo ng paglago at pagbaba, at sa kadahilanang ito ay kumakatawan din sila sa mga pamantayan sa pag-uuri ng mundo. Ang mga paggalaw na ito ay: kahoy, sunog, lupa, metal, tubig. Ang pag-uuri ng mga phenomena sa loob ng limang kategorya na ito ay nagaganap ayon sa pagkakasunod-sunod na pamantayan sa pagitan ng mga phenomena mismo at ng tiyak na kilusan. Kaya ang Timog ay nauugnay sa Apoy, isinasaalang-alang ang punto ng maximum na init, tag-araw at tanghali; pinagsama ito sa yugto ng maximum na paglawak: ito ang estado ng "dakilang Yang". Ang tubig, na kadalasang malamig sa kalikasan at madalas na nangyayari sa anyo ng yelo o niyebe, ay nauugnay sa Hilaga, ang punto ng maximum na lamig, kasama ang taglamig at hatinggabi; pinagsama ito sa lahat ng mga pag-andar na nasa pahinga at tahimik at malapit nang bumalik sa aktibidad: ito ang estado ng "dakilang yin". Ang kahoy, na sumisimbolo sa pag-usbong ng mga halaman, ay pinagsama sa East, ang kardinal point ng pagsikat ng araw, na may pagsikat ng araw at tagsibol, oras ng pagtubo at, para sa mga Tsino, ang simula ng taon; ang lahat ng mga pag-andar na lumalaki ay pinagsama sa kilusang ito: ito ang estado ng lumalagong yang at ang bumababang yin, ng "maliit na yin". Ang metal ay nauugnay sa Kanluran kung saan ang araw ay nagtatakda, ang pagtatapos ng araw (pagtatapos ng Yang) at taglagas (pagtatapos ng panahon ng taon); pinagsama ito sa lahat ng mga pag-andar sa bumababang yugto: ito ang estado ng lumalagong yin at ang bumababa na, ng "maliit na Yang".

Ang Earth ay kumakatawan sa balanse ng yin / yang sa kalawakan at oras: na may kaugnayan sa una, ito ay kumakatawan sa sentro ng lahat ng mga paggalaw, iyon ay, ang natural na sentro ng enerhiya na kung saan ang bawat tao ay nakakakuha ng enerhiya upang makapagpabago at magbago, habang may kaugnayan sa pangalawa, ito ay kumakatawan sa sentro ng taon at sentro ng araw. Ang sentro ng taon ay tinukoy bilang ikalimang panahon, ang sandali ng paglipat sa pagitan ng isang panahon at iba pang nagpapahintulot sa pagbabago ng klima at kung saan ay binubuo ng labing walong araw bago ang pagdating ng mga klasikong panahon.

Tulad ng para sa araw, na kung saan magsisimula ang mga Tsino sa ika-3 ng umaga, ang sentro ay matatagpuan sa 3 sa hapon, isang intermediate na posisyon sa pagitan ng tanghali at paglubog ng araw.

Mahalaga ang teoryang Limang Kilusan dahil pinapayagan nito ang paglalarawan ng tao bilang isang kumplikadong kababalaghan ng mga relasyon sa pagitan ng mga bahagi na bumubuo nito at sa pagitan nito at sa panlabas na kapaligiran, sa halip na bilang isang nakahiwalay at kumpletong monada sa sarili nito. Sa larangan ng medikal, ang mga organo, viscera at iba't ibang mga istraktura o pag-andar ay naiuri ayon sa teoryang ito. Ang lahat ng sistemang ito ng simbolikong mga sulat ay may layunin ng pag-uuri ng katotohanan, ng pagtukoy sa lugar ng tao sa mundo at ng pagpapakita kung paano ang lahat ng bagay ay konektado at hindi mapaghihiwalay mula sa pagkakasunud-sunod ng kosmiko hanggang sa natural, sa pagkakasunud-sunod ng lipunan, moral, pisikal at espirituwal. .

Kasunod ng pananaw na ito, ang lahat ng paglikha, nakikita at hindi nakikita, ay bumubuo ng isang mahusay na balangkas kung saan ang bawat punto ay konektado sa iba na may isang partikular na resonansya. Samakatuwid, walang nangyayari sa isang lugar kung hindi apektado ang iba. Ang mga kondisyon na ito ay isang kasanayang medikal na mula sa mga diagnostic hanggang sa therapy ay, dahil ang pangunahing pamamaraan nito, ang pangkalahatang diskarte sa tao na palaging isinasaalang-alang sa mga coordinate ng space-time.

Tulad ng yin / Yang, ang Limang paggalaw ay mayroon ding kabaliktaran na relasyon modalities na, dahil sa kanilang pagpapatuloy, ay binigkas sa anyo ng mga batas: ang papel na ginagampanan ng mga ugnayang ito ay napakahalaga sa paliwanag ng pisyolohiya ng enerhiya, ng mga phenomena na bumubuo katotohanan, ang kawalan ng timbang, mga pamamaraan upang makontrol at muling timbangin ito.

Bumalik sa menu