Anonim

kapangyarihan

kapangyarihan

Mag-imbak ng pagkain

Mga kahulugan at pangkalahatang aspeto Mga tradisyonal na pamamaraan ng pag-iimbak ng pangangalaga ng modernong Mga pamamaraan sa pag-iimbak ng konserbasyon at mga pamamaraan sa nutrisyon Mga konklusyon
  • Mga kahulugan at pangkalahatang aspeto
  • Mga pamamaraan sa pag-iimbak ng pangangalaga sa tradisyonal
  • Mga modernong pamamaraan sa pag-iingat
  • Mga pamamaraan sa pangangalaga at nutrisyon
  • konklusyon

Mga tuntunin ng mga Hudyo

Ang relihiyon ng mga Hudyo ay maraming mga patakaran na dapat sundin sa sektor ng pagkain. Ang pagkain ay tinatawag na kosher o kashér sa wikang Hebreo, i.e. angkop para sa pagkonsumo, kung sinusundan nito ang kashroot, iyon ay, ang katawan ng mga batas sa pagkain ng mga Hudyo, habang ang hindi pagkain o pagkain na treif ay ipinagbabawal. Ang mga batas ay nagmula sa Bibliya (Genesis, Levitico at Deuteronomio) na may karagdagang mga pagtutukoy mula sa Mishnah, Talmud at iba pang mga teksto ng rabi. Ang pagkain ay nahahati sa mga kategorya: ang una (na karne) at ang pangalawa (gatas at derivatives) ay hindi maaaring makapasok sa parehong paghahanda sa pagluluto. Ang isang pangatlong kategorya ay kasama ang lahat ng iba pang mga pagkain, tinukoy na parve o pareve, o "neutral", iyon ay, maaari silang maubos kasama ng karne o sa mga produktong pagawaan ng gatas.

Ang Levitico ay nagbibigay ng mga sumusunod na impormasyon sa mga hayop na kung saan ay may karapatang kainin: yaong mayroong isang kuko ng kuko at mga ruminants (baka, tupa, kambing at usa), maliban sa mga walang mga katangiang ito, kabilang ang kamelyo, kabayo, ang liebre, ang kuneho at ang baboy.

Tulad ng pag-aalala ng mga ibon, ang pagkonsumo ng lahat ng mga uri at ang kanilang mga itlog ay pinahihintulutan, maliban sa mga maninila tulad ng mga vulture, agila at mga lawin. Sa katunayan, ang iba pang mga ligaw na ibon ay hindi rin natupok.

Ang mga itlog, na kabilang sa kategoryang tila, ay hindi dapat maglaman ng dugo. Ang mga hayop ay dapat na papatayin ayon sa tumpak na mga patakaran, upang maging sanhi ng hindi bababa sa pagdurusa sa hayop at itaguyod ang maximum na kanal ng dugo: kinakailangan ang isang malinis na hiwa at hanggang sa isang na lalim ng lalamunan, na may excision ng carotid, jugular, esophagus, trachea at vagus nerve. Ang kasanayan sa pangangaso, kung saan ang hayop ay pinatay sa isang madugong paraan, samakatuwid ay hindi tinanggap. Ang mga may sakit o na patay na hayop mula sa iba't ibang mga kadahilanan ay hindi pinapayagan. Ang karne ay napapailalim sa isang mahigpit na pag-iinspeksyon, upang maibukod ang mga pagkadilim o pinsala ng anumang uri. Ang hindeo ng mga hayop ay hindi maaaring kainin maliban kung ang mga sciatic nerbiyos ay tinanggal, isang pamamaraan na dahil sa pagiging kumplikado nito ay hindi karaniwang ipinatupad, kaya ang mga bahagi ng mga hayop na ito ay itinapon. Bago lutuin, ang karne ay naiwan sa tubig sa loob ng kalahating oras, pagkatapos ay iwiwisik ng magaspang na asin ng uri ng kosher at iniwan upang maubos ng isang oras. Ang mga pamamaraang ito ay nagsisilbi upang lubos na maalis ang dugo.

Ang mga produktong gatas at pagawaan ng gatas ay pinapayagan kung nagmula ito sa mga mamahaling hayop. Tulad ng nabanggit na, hindi batas na paghaluin ang karne sa gatas at derivatives, ni sa pagluluto o sa parehong pagkain. Ang karne ay hindi maaaring lutuin gamit ang gatas o mantikilya o cream. Para sa pagluluto ng karne at pagkain na naglalaman ng gatas, ang magkakaibang mga kaldero, mga plato at cutlery ay ginagamit, na dapat pagkatapos ay tratuhin at sagutin nang hiwalay. Mayroon ding mga oras ng paghihintay sa pagitan ng pagkonsumo ng karne at gatas o derivatives na nag-iiba sa mga iba't ibang pangkat ng mga Hudyo.

Ang mga isda ay bahagi ng pagkain na tila o neutral, dapat itong ubusin nang hiwalay sa karne. Nararapat sa pagkain ang mga isda na may mga palikpik at flakes. Kaya't ipinagbabawal na kumain ng mga pating, hito, lahat ng mga crustacean at molluscs (folpi, cuttlefish at pusit), mga eels at syempre ang mga mammal na ibon tulad ng mga balyena, dolphins o seal; ipinagbabawal din ang pagkonsumo ng mga reptilya, amphibian at insekto. Ipinagkaloob ang honey, dahil ito ay itinuturing na isang produkto ng mga bubuyog ngunit hindi isang pagtatago sa kanila. Ang mga prutas, gulay at ang kanilang mga derivatives ay isinasaalang-alang na tila. Para sa mga de-latang o naka-frozen na pagkain, ang mga marka ng sertipikasyon ng rabbinic na tumutukoy sa kanilang pagiging angkop ay maaaring kinakailangan kung minsan. Ang ilang mga pista opisyal ay nagsasangkot ng pagkonsumo ng mga partikular na pagkain, na nakapasok sa isang konteksto ng mga tiyak na ritwal. Sa Sabado o shabbat, na nagsisimula sa paglubog ng araw ng Biyernes ng araw at magsara pagkatapos ng paglubog ng araw sa Sabado, ang mga aktibidad sa trabaho, kasama na ang kusina, ay nasuspinde, kaya lahat ng pagkain ay dapat maging handa at sapat para sa pagkonsumo hanggang sa susunod na gabi. Ang dalawang naka-pirasong tinapay na nakalagay sa talahanayan, na sumisimbolo sa dobleng rasyon ng mana na bumaba noong Biyernes, sa panahon ng paglalakbay sa mga Hudyo sa disyerto, at kung saan ay sapat din para sa pagkain sa Sabado. Ang pangunahing kurso ay madalas na isang nilagang karne, legumes at patatas o bigas (cholent). Para sa Paskuwa ng Hudyo ay mayroong utos na kumonsumo lamang ng tinapay na walang lebadura, hindi kasama ang anumang pagkain na naglalaman ng lebadura. Ang tinapay na walang lebadura ay kinakain para sa okasyon.

Mga katangian ng lutuing Hudyo

Ang lutuing Hudyo ay mahirap tukuyin: tinutukoy nito sa isang napaka-heterogenous na hanay ng mga tradisyon sa pagluluto na binuo sa loob ng mga pamayanang Hudyo, na naninirahan sa iba't ibang mga lugar na heograpikal. Ang mga tradisyon na ito, habang sinusunod ang karaniwang mga batas sa pagkain ng mga Hudyo, o kashrut, ay nagkamit ng iba't ibang mga katangian ayon sa iba't ibang mga lugar kung saan nahanap ang mga Hudyo na nabubuhay.

Karaniwan ang tatlong malalaking pangkat ng populasyon ng mga Hudyo ay isinasaalang-alang: ang Ashkenazi o ang mga Hudyo na sa Middle Ages ay nanirahan sa Hilagang Pransya at Alemanya, na pagkatapos ay lumipat sa kalakhan sa Poland at Lithuania at pagkatapos ay sa iba't ibang bahagi ng mundo; Ang mga Sephardic Hudyo na inapo ng mga Hudyo ay pinalayas mula sa Espanya at Portugal noong 1492 at mga Hudyong Levantine. Sa diyeta ng Ashkenazi mayroong mga karaniwang sangkap ng lutuing Nordic o Silangang Europa: mula sa herring hanggang sa gefulte fish (carp o codet fillets, fillings), sa iba't ibang uri ng gnocchi, (kasama ang mga inihanda sa matzos, o tinapay na walang lebadura, itlog at taba), na may inihaw na karne, sabaw ng manok, lubos na pinahahalagahan, na may repolyo, patatas at karne o mga pulang sopas na sopas, na may madilim na tinapay o may mga tipikal na bagel, uri ng pag-ikot na sandwich ng donut, sa kasha (pinalamanan na mga bola ng patatas) hanggang kreplach (ravioli na pinalamanan ng karne o keso), sa mga blintzes (crepe), sa goulash, sa mga dessert tulad ng fruit compotes, strudel o hamantash, na pangkaraniwan ng Purim festival. tatsulok sa hugis at napuno ng jam. Ang cuisine ng Sephardic sa halip ay kasama ang isang hanay ng mga paghahanda sa pagluluto ng Espanyol, Italyano, Gitnang Silangan at North Africa na pinagmulan, na may higit na puro na lasa ng Mediterranean, na nailalarawan sa pamamagitan ng isang kasaganaan ng mga gulay, prutas at pasta na pinggan batay sa pasta, bigas o kahit na semolina dumplings (kilalang kilala halimbawa ang mga artichoke ng Hudyo at ang gnocchi alla romana) at mga sweets kabilang ang sponge cake o marzipan, na pinagmulan ng Arabe. Sa Italya ito ay pangunahing ginawa sa Siena, Venice, Verona, Modena at Livorno.

Bumalik sa menu