Anonim

Pagtulong sa isang miyembro ng pamilya

Pagtulong sa isang miyembro ng pamilya

Ang pangangailangan para sa espirituwalidad

Tumingin sa kabila …
  • Tumingin sa kabila …

Tumingin sa kabila …

Ang pangangailangan para sa espirituwalidad ay madalas na hindi napapansin sa tulong.

Ang isang malawak na opinyon ay ang patlang na ito ay dapat tratuhin lamang ng relihiyon, na kung saan ay bahagyang totoo, ngunit din ang mga taong nagbibigay ng tulong ay maaaring makitungo dito, kahit papaano sa isang simpleng antas.

Ang salitang espirituwalidad ay hindi kinakailangang magmungkahi ng isang paniniwala sa relihiyon: ang pagka-espiritwal ay isang bagay na mas malalim, mas malawak at mas personal.

Ang isang indibidwal na may malalim na mga halaga ay namumuhay sa kanyang paggalang at handa ding isakripisyo ang isang bahagi ng kanyang sarili, kung minsan kahit na ang buhay mismo, para sa paggalang sa mga ideyang ito. Ang mga halaga ay napakahalaga sa buhay ng mga indibidwal at mahalagang isaalang-alang ang mga ito kapag nagmamalasakit sa isang pasyente. Ang kanilang pag-uugali ay dapat na suriin ang sarili na may malaking pansin, dapat silang maging maayos, magalang at hindi pukawin ang kawalang-interes o poot sa mga tao at kanilang mga ideya, sa ilalim ng parusa ng isang napaka mababaw na relasyon at pakiramdam ng pagiging hindi maunawaan at hindi tinanggap.

Ang mga paniniwala ay mayroon ding malaking epekto at dapat na iginagalang, lalo na sa mga oras na ang isang tao, sa iba't ibang mga kadahilanan, sa kahirapan.

Ang kasalukuyang lipunan ay nagbago ng paraan ng pag-unawa sa sagrado; habang nasasaksihan ang isang matalim na pagbawas sa mga bokasyon at isang pinaliit na pakikilahok ng populasyon sa mga ritwal at kulto ng relihiyon, isang matinding interes sa espiritu ang ipinanganak nang magkasama. Kung sa nakaraang debosyon ay halos isang obligasyon, ang pagka-ispiritwalidad ngayon ay nangangailangan ng isang benepisyo sa mga tuntunin ng balanse ng emosyonal, pagtaas ng enerhiya at optimismo upang malampasan ang mga paghihirap; bukod dito, maraming tao ang naghahanap sa "panloob na karanasan". Maraming mga paksang itinatag kasama ang banal na isang "kumpidensyal" na diskarte, na nagpapasaya sa kanila na ipagtapat ang kanilang mga pagkukulang, humingi ng tulong at marami pa. Ang therapeutic na epekto ng debosyon ay napakalaking: nagbibigay ito ng kahulugan sa lahat ng umiiral, nagtataguyod ng pagtanggap ng katotohanan at pinatutunayan din ang mga dramatikong aspeto nito. Ang magagandang alamat na ipinakita sa kahon sa nakaraang pahina ay nililinaw nang mabuti ang kaugnayan na umiiral nang may pagka-espiritwal at higit sa lahat kung paano ito isang matalik na aspeto na bahagi ng buhay ng bawat tao.

Ang pag-alam sa pangunahing, ang pinaka matalik na bahagi ng mga tao, kung posible, ay isang ganap na priyoridad, lalo na kung may mga sakit sa terminal na nangangailangan din ng malakas na sikolohikal at espiritwal na suporta. Bilang mga kamag-anak ay makikipag-ugnay ka sa miyembro ng pamilya, tiyak na mas kilalang-kilala mo siya kaysa sa isang kilala ng isang estranghero. Maraming mga paghihirap ang maaaring bumangon sa mga boluntaryo o kaibigan na hindi pamilyar sa karanasan ng tao: ang kakulangan ng kumpiyansa ay maaaring maging isang balakid sa pag-uusap.

Ang pagsulong ng pagka-espiritwal ay dapat na isang wastong tool, hindi lamang sa mga sandali ng sakit. Ang landas sa panloob na landas ay maaaring aspaltado ng mga problema; maraming mga konsepto na may kaugnayan sa kaligtasan ng kaluluwa ay maaaring humantong sa isang serye ng mga etikal na pag-aalinlangan at, kung minsan, ginagawang mahirap o imposible ang tulong.

Kahit na ang panloob na pagdurusa na dulot ng mga tanong na hindi masasagot ay maaaring maging sanhi ng matinding pagdurusa; malinaw naman ang mga problemang ito ay dapat na matugunan sa mga handa na mga tao,, sa lahat ng mga kaso, mabuti na isaalang-alang din ang aspektong ito.

Ang pagkawala ng pananampalataya bilang isang resulta ng isang kaganapan sa pagdadalamhati ay maaaring magdagdag ng sakit para sa pagkawala at magdulot ng isang tunay na lindol sa buhay ng isang mananampalataya.

Ang pisikal na sakit sa ilang mga kaso ay maaaring isaalang-alang bilang isang form ng paglilinis na dapat tanggapin para sa kaligtasan ng isa o sa iba. Sa kabutihang palad, ang paniniwalang ito ay dahan-dahang nag-iiwan ng silid para sa mga bagong konsepto, ngunit sa loob ng maraming taon na ito ay isang napapabayaang lugar: ang pagpapahintulot sa isang tao na magdusa ng mga buwan o taon ay tiyak na hindi makatuwiran o pantao.

Ang sinabi sa ngayon, kahit na sa madaling sabi, ay nagbibigay ng mahusay na ideya kung paano maaaring makondisyon ng espirituwalidad ang buhay ng isang indibidwal at kung minsan ay nagdudulot ng mga panahon ng malalim na krisis, para sa kadahilanang ito kung ang tao ay humihiling ng espirituwal na tulong ito ay mahalaga na kahit na ang isang boluntaryo ay nakakapag-orient sa kanyang sarili o hindi bababa sa may sensitivity na kinakailangan upang maunawaan ang problema nang hindi napapansin.

Para sa mga nangangailangan ng higit pa o mas kaunting tahasang suporta, kinakailangan upang maghanda ng isang nakaplanong diskarte upang ang katulong ay hindi mahanap ang kanyang sarili na hindi handa.

Ang pangunahing interbensyon ay batay sa aktibong pakikinig at suporta sa espiritu.

Ang aktibong pakikinig ay dapat pahintulutan ang tao sa kahirapan, kahit na hindi nagkakasakit, upang malayang ipahayag ang kanilang mga dilema sa isang konteksto ng pag-unawa, tiwala, sa isang kapaligiran kung saan lumipas ang oras sa background. Talagang para sa kadahilanang ito ay mabuti na idiskonekta ang mga telepono, patayin ang telebisyon, radyo at maaaring iwanan ang mga bata sa mga lolo at lola. Ang pakiramdam na dapat maramdaman ng pasyente ay ang pakiramdam na nauunawaan, ng pagkakaroon ng isang kaibigan na handang bigyang-kahulugan ang kanyang mga damdamin at karanasan. Ang pagkakaroon ng isang tao ay nangangahulugang maraming, nangangahulugan ito ng "pagiging doon" kapag kailangan mo ito.

Kahit na ang therapeutic touch ay maaaring maging kapaki-pakinabang lalo na kung ito ay nagtataguyod ng komunikasyon sa pagitan ng mga tao at nagtataguyod ng kagalingan; inangkin ng ilang pag-aaral na maaari pa ring positibong maimpluwensyahan ang pananampalataya. Ang therapeutic touch ay kinakatawan ng mga simpleng kilos: upang iling ang kamay ng isang tao, yakapin ito, upang maihatid ang init sa pamamagitan ng katawan.

Ang mga indibidwal na nagpapakita ng isang pagbabago ng ito ay nangangailangan ng isang malaking pangangailangan upang makahanap ng kahulugan sa kanilang pag-iral. Maraming mga katanungan ang maaaring lumitaw na nangangailangan ng sagot. Ang perpektong recipe ay marahil ay hindi malapit sa kamay, ngunit ang mahalaga ay isang saloobin ng pagiging bukas at pananaliksik, na sinamahan ng kakayahang tanungin ang sarili.

Ang isa pang mahalagang aspeto na dapat isaalang-alang ay ang paggunita ng mga kaganapan; sa panahon ng operasyong ito ang ilang partikular na masakit o makabuluhang mga yugto ng pagkakaroon ay maaaring alalahanin, ibinahagi at masuri. Ito ay tila malinaw na matandaan ito, ngunit ang taong nakikinig ay nakasalalay sa mahigpit na lihim, bilang karagdagan sa hindi kilalang pagtataksil sa tiwala, ito ay isang gawa ng napakalaking duwag upang sabihin sa mga ikatlong partido kung ano ang ipinagtatago, nang hindi nais na isaalang-alang ang mga ligal na aspeto.

Ang suporta sa espiritu ay hindi kinakailangang magmula sa isang relihiyon. Tiyak na ang imahe ng isang pari o monghe ay tiyak na mas nakakainis, ngunit hindi ito nangangahulugan na ang isang boluntaryo o isang kamag-anak ay maaari ring gumawa ng isang mahusay na trabaho, sa kondisyon na ang taong pinag-uusapan ay interesado sa paksang ito: hindi natin dapat kalimutan pagpilit sa mga isyung ito ay palaging mali. Ang pag-aayos ng isang pulong sa isang pari na walang malinaw na kahilingan, lalo na kung sa bahay ng pasyente, ay isang kilos ng karahasan na ganap na maiiwasan.

Ang pagpapahayag ng espiritwal na suporta ay maaaring tumagal sa iba't ibang kahulugan, ngunit sa pangkalahatan ay nangangahulugang isang tulong sa pasyente upang matulungan siyang makaramdam ng balanse at konektado sa kung ano ang lumalagpas sa pagiging materyal. Ang pangangailangan na suriin ang sistema ng paniniwala ay mahalaga upang maunawaan ang totoong espirituwal na pangangailangan ng bawat paksa.

Ang pangangailangang kalimutan ang nakaraan, magpatawad, magbasa ng ilang sagradong teksto, gumawa ng kapayapaan sa ilang mga indibidwal, upang madagdagan ang pag-asa at higit pa, ay ilang mga halimbawa ng maaaring mangyari sa ilang partikular na sandali ng buhay ng bawat isa. Ang pagpapatawad ay kinakailangan sa isang medyo sukat at nangangailangan ng isang pagsisikap sa bahagi ng paksa upang mapagtagumpayan ang ilang mga paghihirap at makipagkasundo sa mundo, sa mga tao at sa kanilang sariling diyos.

Maraming mga dramatikong kaganapan ng pagkakaroon na maaaring humantong sa indibidwal na sumakay sa isang landas sa pamamagitan ng pagka-espiritwal na nauunawaan bilang "pag-aalaga sa kaluluwa". Ang mga karanasan tulad ng panggagahasa o karahasan sa pamilya (kahit na pandiwang) sa mga nakaraang taon, at sa partikular na natanggap sa pagkabata, ay nagdudulot ng malubhang mga reperensya sa emosyonal na kalugar ng isang tao; ang pagtatrabaho sa mga aspektong ito ay nangangailangan ng maraming karanasan at ang indibidwal ay hindi palaging namamahala upang makipagkasundo sa kanyang nakaraan. Sa ganitong masalimuot at pinong mga sitwasyon, mas mahusay na umasa sa mga bihasang propesyonal; hindi ito nangangahulugan na ang isang boluntaryo o kamag-anak ay may alam pa rin sa mga aspeto na ito at marahil ay nag-uusap o nagpapayo sa konsultasyon ng isang espesyalista.

Ang mga naniniwala ay tiyak na makakahanap ng isang mahalagang kaginhawaan sa panalangin; maramdaman ng kliyente ang pangangailangan, samakatuwid, kung posible, ang kahilingan na ito ay dapat nasiyahan, nang hindi napapabayaan, sa anumang kaso, ang posibilidad ng isang may-bisang therapy upang maibsan ang pagdurusa.

Ang pagnanais na lumiko sa isang mas mataas na nilalang ay maaaring maging lehitimong, ngunit kung minsan ang aspetong ito ay lumitaw kasabay ng ilang mga tiyak na problema at sa ilang mga kaso maaari pa ring itago ang isang saloobin ng regression. Sa ibang mga oras, ang paglapit sa relihiyon ay nagiging likas na natural para sa mga taong nabuhay sa mga mahihirap na oras sa kanilang buhay.

Anuman ang pag-uudyok ng pasyente, dapat silang igagalang at hindi kailanman tatawanan. Maaaring mangyari na napag-uusapan natin ang ating sarili na pag-usapan ang tungkol sa mga paksang hindi ganap na hindi inaasahan o na ang isang tao na hindi pa nagkaroon ng anumang interes sa sagrado, biglang naramdaman ang pangangailangan na punan ang walang kabuluhan; kahit na ang operator ay nahanap ang kanyang sarili na kailangang gumawa ng mga talumpati na hindi pa niya napag-aralan nang malalim at maaaring hindi komportable at hindi hanggang sa par.

Ang pag-asa na mayroong isang bagay na lampas sa kamatayan, o ang kahilingan para sa tulong para sa isang may sakit na kamag-anak, itulak ang mga indibidwal na baguhin ang kanilang paraan ng pamumuhay. Ang mga tanong na mahirap sagutin ay maaaring lumitaw: halimbawa kapag ang paksa ay nasuri na may isang malalang sakit at nagpasya na harapin ang isang paglalakbay sa isang sagradong lugar o magsagawa ng pagmumuni-muni o landas ng panalangin. Maraming mga beses na kasunod ng isang pagdadalamhati, ang mga miyembro ng pamilya ay lumingon sa mga medium na may pag-asa na muling maitaguyod ang pakikipag-ugnay sa napatay; lahat ng mga mahahalagang aspeto na ito ay dapat na maingat na isinasaalang-alang at higit sa lahat naiintindihan. Ang isang pansamantalang pag-uugali ay nagdaragdag lamang ng pagkabigo at lumilikha ng mga friction na sa ilang mga kaso ay nagiging sanhi ng malubhang hindi pagkakaunawaan. Ang wastong tulong ay maaaring ibigay ng miyembro ng pamilya o ng isang boluntaryo na nais na sundin ang paksa sa mga masasamang sandali na ito at upang maprotektahan siya mula sa "mga parasito" na maaari ring masiraan ng kapital ng pamilya na may pangakong gagawing muli o makilala muli ang kanyang mahal.

Ang mga tumutulong ay maaaring gumana sa ilang mga mahahalagang aspeto tulad ng pagsulong ng pag-asa, iyon ay, ang pag-instill ng kakayahang tumingin sa unahan, patungo sa isang hinaharap na ilaw na may isang pag-asang mabuti. Upang ilagay ang lahat ng ito maaari itong maging kapaki-pakinabang upang sumali sa mga grupo ng tulong, kung saan ang iba pang mga tao ay nagbabahagi ng kanilang mga karanasan at tumulong sa bawat isa upang malampasan ang isang partikular na sandali ng pagdurusa. Ang pag-unawa sa mga paksa na nakaranas ng parehong mga trahedya ay isang napakalakas na gamot at magandang tandaan na ang ilang mga dramatikong yugto o karanasan ay maaaring maiisip ngunit hindi maunawaan, kung hindi sa mga nakaranas ng mga ito nang personal.

Bumalik sa menu