Anonim

Pagtulong sa isang miyembro ng pamilya

Pagtulong sa isang miyembro ng pamilya

Ang kapaligiran ng tahanan

Microclimate Kamalig sa paghuhugas ng kamay at mga indibidwal na aparato sa kaligtasan (PPE) Ang pangangailangan para sa kaligtasan: pag-iwas sa pagkahulog sa Kaligtasan at ang kapaligiran ng tahanan Ang tahanan para sa mga taong hindi sapat na mga Disimpektante para sa mga kapaligiran at kasangkapan: mga indikasyon at kontraindikasyon
  • Microclima
  • Mga paghuhugas ng kamay at indibidwal na aparato sa kaligtasan (PPE)
  • Ang pangangailangan para sa kaligtasan: pag-iwas sa pagkahulog
  • Seguridad at kapaligiran sa bahay
  • Ang tahanan para sa mga taong hindi sapat sa sarili
  • Mga disimpektante para sa mga silid at kasangkapan: mga indikasyon at contraindications

Ang bahay ay palaging kumakatawan sa pinaka matalik na kapaligiran, isa kung saan mabubuhay, palaguin, mahalin at magdusa. Ang bahay ay higit pa sa isang hanay ng mga dingding, ito ang pagpapahayag kung sino tayo: "pagkakasunud-sunod, kalinisan, pagkalito …". Ang init ng isang bahay ay ang init ng mga tao na nakatira doon.

Isipin kung paano nagbago ang bahay sa mga siglo. Sa pamamagitan ng paglipas ng oras ang mga tao at tirahan ay nagbago, ngunit ang bahay ay nananatiling simbolo ng pag-aping at ng lahat ng ginawa at nabibilang sa buhay. Pinapayagan ka ng bahay na tunay na manirahan sa kalawakan, upang ilipat at huminga sa loob ng puwang ng mga pader nito, at tiyak na sa kapaligiran na ito ay humahanap tayo ng kaligtasan.

Ang seguridad ay walang alinlangan isang napakahalagang pangangailangan para sa mga tao; maraming pagsisikap na gawin upang makaramdam ng mas ligtas sa bahay at ang aspektong ito ay hindi dapat papansinin.

Bumalik sa menu

Microclima

Ang salitang microclimate ay tumutukoy sa mga kondisyon ng kapaligiran na matatagpuan sa isang "paghihigpit" na lugar tulad ng pabahay. Ang isang sapat na microclimate ay dapat isaalang-alang ang maraming mga aspeto; Bilang karagdagan sa bentilasyon, kahalumigmigan at temperatura, kinakailangan na ang kapaligiran kung saan ka nakatira ay maaari ring masiguro ang kaligtasan at, sa wakas, kaginhawaan.

Ang pangunahing layunin ng isang tamang microclimate ay upang pabor ang isang therapeutic environment na maaaring dagdagan ang kalusugan at kagalingan ng taong may sakit. Ang isang hindi malusog na kapaligiran, masyadong mahalumigmig o labis na malamig o mainit, ay nangangailangan ng pasyente na gumastos ng maraming enerhiya upang ipagtanggol ang kanyang sarili mula sa mga pagsalakay ng klima at ito ay tumatagal ng kanyang lakas at inilalantad sa kanya na madaling maulit. Sa mga bansang industriyalisado, tila walang katawa-tawa na gumawa ng gayong mga sanggunian: ang mga bahay ay halos lahat ng pag-init at kakaunti ang mga indibidwal na hindi mapagtanggol ang kanilang sarili mula sa masamang mga kondisyon ng panahon, ngunit kahit na sa pinakamagandang bahay, ang mga pathological microclimates ay madalas na natagpuan, halimbawa ang mga bintana na hindi darating hindi kailanman buksan para sa "takot" ng pagpapaalam sa hangin at sa gayon ay nagkakasakit, tropical temperatura sa mga silid-tulugan, mga kultura ng bakterya sa dehumidifier.

Ang kaligtasan sa kapaligiran ay batay din sa kaalaman ng lahat ng mga salik na nakakaimpluwensya sa kalusugan ng mga tao, kapwa negatibo at positibo, at maaaring mag-ambag sa pagpapanatili nito.

Ang bawat indibidwal ay nangangailangan ng ilang cubic meters ng hangin bawat oras (mga 30) upang magkaroon ng mahusay na bentilasyon sa isang nakakulong na kapaligiran, at ang pagtaas ng carbon dioxide, na tinutukoy ng pagbuga ng pasyente at ang mga taong naninirahan sa bahay, maaari maging sanhi ng pakiramdam na hindi maayos. Bukod dito, ang mga toxin na tinanggal ng pasyente ay ginagawang partikular ang "pungent". Ang pangangalaga ng bentilasyon ay samakatuwid ay may pangunahing kahalagahan.

Ang air exchange ay nagaganap sa pamamagitan ng natural, subsidiary at artipisyal na paraan. Ang pagpapalitan ng hangin ay natural na nangyayari sa mga saradong pintuan at bintana. Ang bilis ng pagbabagong ito ay naiimpluwensyahan ng maraming mga kadahilanan, lalo na ang pagkakaiba-iba ng temperatura na mayroon sa pagitan ng loob at labas: mas maraming temperatura ay magkapareho, mas mababa ang sirkulasyon ng hangin.

Ang mga lumang bahay (at sa kasamaang palad hindi lamang sa mga iyon), na binuo na may mga dingding na nananatiling patuloy na mahalumigmig, pinipigilan ang pagpapalitan ng hangin. Ang ilang mga pader ay itinayo na may higit pang mga kapansin-pansin na materyales kaysa sa iba.

Ang mga variable na ito at iba pa ay madalas na responsable para sa nabawasan ang bentilasyon, kung saan kinakailangan na mag-resort sa paggamit ng karagdagang bentilasyon.

Ang bentilasyon ng subsidiary ay isinasagawa sa pamamagitan ng mga pintuan, bintana at vasistas; ang hangin ay maaaring makapasok sa bahay sa higit pa o mas kaunting tamang paraan, iyon ay, hindi tuwiran o direkta. Ang isang jet ng hangin na tumama sa pasyente ay hindi kailanman ipinapayong; sa halip, mas mabuti na ang hangin ay malayang dumadaloy at hindi tuwiran. Ang paggamit ng mga vasistas ay nag-aalok ng mahusay na garantiya ng kaligtasan dahil ang gumagalaw na segment ay nasa tuktok. Ang likas na ugali ng mainit na hangin ay ang paglipat paitaas, habang ang lamig ay may posibilidad na maabot ang sahig. Ang mga vasistas, na natitirang bahagyang bukas, ay nagbibigay-daan sa malamig na hangin na makapasok at magpainit bago hawakan ang sahig, samakatuwid ito ay isang mahusay na paraan ng pagpasok ng subsidiary.

Kung wala kang mga vasistas, mahalaga, sa mga buwan ng taglamig, upang buksan ang bintana nang kaunti at hindi sa gilid ng pasyente, o upang buksan ang mga bintana nang ilang minuto kapag ang pasyente ay nasa banyo o sa kusina.

Ang air conditioner, sa kabilang banda, ay isang artipisyal na sistema ng bentilasyon na binubuo ng isang aparato na sumisipsip sa hangin mula sa labas sa pamamagitan ng paglalapat ng mga paunang natukoy na mga parameter (na nauugnay sa temperatura at halumigmig).

Sa ilang mga pangyayari, halimbawa kapag ang isang pasyente ay may lagnat, ang pagpapalitan ng hangin ay dapat tumaas nang malaki, kahit na apat na beses nang higit kaysa sa pangangailangan sa normal na mga kondisyon.

Ang isang pasyente ay labis na apektado ng mga pagkakaiba-iba ng kapaligiran (thermal stress): kapag ang bedridden, sa katunayan, ang sensitivity sa stimuli na kung hindi man ay hindi mag-abala ay lubos na pinalakas, at tiyak na para sa kadahilanang ito na ang ilang mga pasyente ay minsan ay tila napakahirap.

Mahalagang maiwasan ang mga draft na hindi maabot ang paksa.

Ang lunas ng temperatura ay isang kinakailangang aspeto para sa kalusugan at, habang ang malusog na indibidwal ay maaaring gumamit ng kanyang lakas upang umangkop, ang pasyente ay hindi rin nagagawa ang pagbagay na ito.

Sa ilalim ng normal na mga kondisyon, ang mainam na temperatura ay nag-iiba mula 18 hanggang 20 ° C, ngunit ang katahimikan na katangian ng pasyente ay maaaring mangailangan ng mas mataas na temperatura. Sa katunayan, halos lahat ng mga nagkakasakit ay nagreklamo ng isang pangkalahatang pakiramdam ng malamig na "malalim".

Ang mahusay na pag-init ay dapat munang maging hindi nakakapinsala, iyon ay, hindi ito dapat makagawa ng nakakalason na gas o saturate ang kapaligiran na may pinong mga partikulo, dapat itong maayos at hindi dapat ito matuyo sa hangin.

Maraming mga bahay na pinainit ng isang kalan ay may mga lugar kung saan ang init ay matindi at mga lugar kung saan ito ay malamig. Ang pagbabagu-bago ng temperatura, lalo na sa pagitan ng sala at silid-tulugan, ay maiiwasan dahil napakasasama nila.

Ang pangunahing pamamaraan ng pag-init na matatagpuan sa mga tahanan ay maaaring gumamit ng isang awtonomiya o sentralisadong sistema.

Nag-aalok ang awtomatikong pagpainit ng walang alinlangan na mga kalamangan sa pang-ekonomiya at nabawasan ang paglabas ng mga pollutant ngunit kung minsan ay maaaring mapanganib. Ang mga lumang pamamaraan ng pag-init, tulad ng kahoy, gas o gasolina na stoves, ay nangangailangan ng kasanayan at kagalingan ng kamay. Ang mga pangunahing panganib na maaaring maakibat ng mga pamamaraan na ito ay: mga sunog, pagsabog at pagkalason sa carbon monoxide.

Ang mga sentralisadong sistema ay may kalamangan na maging mas ligtas, lalo na kung ang mga gumagamit ay mga matatanda. Ang temperatura na maabot sa isang nakakulong na kapaligiran sa panahon ng tag-araw ay hindi dapat lumagpas sa limang degree na mas mababa kaysa sa temperatura sa labas.

Ang perpektong kahalumigmigan sa isang bahay ay nag-iiba mula 50 hanggang 55%, ngunit sa ilang mga kaso mayroong mas malawak na mga paglalakbay (20-70%). Sa pangkalahatan, ang isang sitwasyon ng pagkatuyo sa kapaligiran ay mas mapagparaya kaysa sa isa sa labis na kahalumigmigan. Ang mga paksang Asthmatic ay nakikinabang mula sa mas malalim na mga kapaligiran kaysa sa brongkitis, na mas gusto ang mas mataas na mga rate ng kahalumigmigan.

Ang mga patak ng tubig sa baso ay palaging pagpapahayag ng isang kapaligiran na puspos ng singaw ng tubig. Upang mapanatili ang tamang kahalumigmigan posible na gumamit ng mga humidifier o lalagyan na puno ng tubig sa mga radiator, na dapat mapanatiling malinis upang maiwasan ang madaling pagkalat ng bakterya sa kapaligiran.

Sa kaso ng labis na kahalumigmigan, kinakailangan upang madagdagan ang bentilasyon o pag-init. Ang paggamit ng mga dehumidifier ay maaaring maging kapaki-pakinabang sa napaka-basa-basa na mga bahay; gayunpaman, kung hindi sila ginamit nang tama, mabilis silang pinatuyo ng hangin. Upang laging magkaroon ng temperatura at halumigmig sa ilalim ng kontrol, maaari kang bumili ng mga simpleng thermometer sa kapaligiran.

Napakahalaga ng pag-iilaw sa pagsasagawa ng pang-araw-araw na mga gawain, samakatuwid tama ang pag-aayos ng intensity ng ilaw ay nakakatulong upang mapanatili ang normal na biological rhythms.

Ang kakayahang magkaroon ng madaling pag-access sa switch sa gabi ay pinipigilan ang panganib ng pagkahulog at trauma. Ang sapat na pag-iilaw ay tumutulong din na maiwasan ang pagkapagod sa mata na sanhi ng pagbabasa. Ang kahirapan sa pagpaparaya sa ilaw ay tinatawag na photophobia at madalas na nangyayari sa mga taong may lagnat o nagdurusa sa mga partikular na sakit. Sa anumang kaso, dapat iwasan ang lahat ng mga nakasisilaw na phenomena. Ang natural na ilaw ay dapat na palaging ginustong sa iba pang mga uri ng pag-iilaw. Ang ningning sa loob ng mga bahay ay nakasalalay sa maraming mga kadahilanan: bilang ng mga bintana, taas ng mga bintana na may kaugnayan sa kisame, mga kulay ng mga dingding. Ang mainam na artipisyal na ilaw ay dapat magkaroon ng ilang mga katangian: dapat itong maging katulad ng natural na ilaw, hindi overheat, magbigay ng nakapirming ilaw at, sa wakas, hindi ito dapat magpangintab.

Ang pangunahing mga sistema ng pag-iilaw ay:

  • maliwanag na maliwanag na lampara;
  • neon lamp;
  • halogen lamp;
  • mababang lampara sa pagkonsumo.

Ang magaan na pamamahagi ay maaaring maganap nang direkta o hindi direkta. Ang unang mode ng pag-iilaw ay may kaugaliang makasisilaw ngunit mas mura, habang ang pangalawa ay nagbibigay ng hindi gaanong nakasisilaw at mas pantay na ilaw (gayunpaman, mas mahal ito).

Ang mga maliliit na ilaw sa gabi ay maaaring mapabilis ang paglalakbay nang hindi nakakagambala sa pagtulog at partikular na kapaki-pakinabang para sa pagbibigay ng kaligtasan sa mga bata.

Ang ingay ay isang nakakainis na stimulus na nagpapakita mismo ng acoustically na gumagawa ng sikolohikal na malaise at, sa ilang mga kaso, kapag ito ay masyadong matindi at paulit-ulit, maaari itong maging sanhi ng pisikal na pinsala (pagkalaglag ng tympanic). Ito ay isang variable na dapat na maingat na subaybayan dahil lumilikha ito ng maraming problema para sa pasyente.

Sa prinsipyo, ang ingay ay nagpapa-aktibo ng isang serye ng mga kaganapan na maaaring masubaybayan pabalik sa isang pagpapasigla na sanhi ng adrenaline na ipinakilala sa daloy ng dugo: pagkamayamutin, arterial hypertension, gastric acidity, binago pansin at pagtulog.

Ang mga ingay na ginawa sa bahay ay dapat na mapigilan kapwa sa pamamagitan ng paggalang ng pangangailangan ng kapayapaan ng lahat na naninirahan doon, at lalo na ng may sakit, at sa pamamagitan ng paggamit ng mga espesyal na pag-iingat, halimbawa sa pagpapadulas ng mga bisagra, kasama ang dami ng kontrol sa TV, hi-fi, tono ng boses at telepono (tungkol sa mga panlabas na ingay, tulad ng mga sanhi ng trapiko, trabaho, mga site ng konstruksiyon atbp, gayunpaman, hindi nila laging makontrol).

Ang lahat ng mga simpleng pag-iingat na ito, kung sinusundan sila nang regular, ay maaaring pamahalaan upang lumikha ng isang "tamang kapaligiran" sa anumang panahon.

Bumalik sa menu